Głos w debacie – Paweł Pucher z Partner, Kaczor Klimczyk Pucher Wypiór – Adwokaci

Ist­nie­ją co naj­mniej trzy meto­dy wspie­ra­nia budow­nic­twa ener­go­osz­częd­ne­go,

nega­tyw­ną i pozy­tyw­ną.

Sys­tem wspar­cia infor­ma­cyj­ne­go pole­ga głów­nie na stwo­rze­niu z cha­rak­te­ry­sty­ki ener­ge­tycz­nej budyn­ku war­to­ści han­dlo­wej, uwzględ­nia­nej przez naby­wa­ją­cych dom czy miesz­ka­nie.

Meto­da nega­tyw­na bazu­je na narzu­ce­niu wyma­gań w zakre­sie efek­tyw­no­ści ener­ge­tycz­nej budyn­ków i sank­cjo­no­wa­niu two­rze­nia budyn­ków nie­speł­nia­ją­cych norm.

Wspar­cie pozy­tyw­ne opie­ra się nato­miast na sys­te­mach dofi­nan­so­wa­nia budow­nic­twa ener­go­osz­częd­ne­go.

We wspar­ciu infor­ma­cyj­nym i nega­tyw­nym obcią­że­nie eko­no­micz­ne spo­czy­wa na inwe­sto­rach, z tą róż­ni­cą, że pierw­sze z nich zakła­da ist­nie­nie woli ponie­sie­nia takie­go obcią­że­nia, a dru­gie nakła­da taki obo­wią­zek. We wspar­ciu pozy­tyw­nym final­ny koszt roz­ło­żo­ny jest na wszyst­kich podat­ni­ków.

Wspar­cie infor­ma­cyj­ne, już obec­nie funk­cjo­nu­ją­ce w opar­ciu o świa­dec­twa cha­rak­te­ry­sty­ki ener­ge­tycz­nej budyn­ków, zosta­nie zna­czą­co wzmoc­nio­ne przez imple­men­ta­cję Dyrek­ty­wy 2010/​31/​UE w nowo­pow­sta­ją­cej usta­wie o cha­rak­te­ry­sty­ce ener­ge­tycz­nej budyn­ków.

Pozo­sta­je jedy­nie pyta­nie jak szyb­ka jest moż­li­wa zmia­na świa­do­mo­ści spo­łecz­nej, co, do – jeśli nie wpły­wu budow­nic­twa ener­go­osz­częd­ne­go na ochro­nę śro­do­wi­ska, to opła­cal­no­ści eko­no­micz­nej inwe­sty­cji.

Moc­ne podej­ście nega­tyw­ne, na pierw­szy rzut oka jawią­ce się, jako naj­bar­dziej sku­tecz­ne, jest trud­ne do prze­pro­wa­dze­nia ze wzglę­dów poli­tycz­nych i spo­łecz­nych, a dodat­ko­wo, para­dok­sal­nie, może ogra­ni­czyć licz­bę budyn­ków z zasto­so­wa­niem tech­no­lo­gii ener­go­osz­częd­nych, z uwa­gi na koniecz­ność zgro­ma­dze­nia więk­szej ilo­ści fun­du­szy na zre­ali­zo­wa­nie inwe­sty­cji. Z wymie­nio­nych powo­dów trud­no zakła­dać, że opra­co­wy­wa­na obec­nie na pozio­mie mini­ste­rial­nym defi­ni­cja budyn­ku o nie­mal zero­wym zuży­ciu ener­gii, zawie­rać będzie okre­śle­nie wskaź­ni­ków zuży­cia ener­gii pier­wot­nej na pozio­mie, któ­ry w dra­stycz­nym stop­niu prze­ło­ży się na zapo­trze­bo­wa­nie na tech­ni­ki ener­go­osz­częd­ne.

Wspar­cie pozy­tyw­ne jest naj­bar­dziej sku­tecz­nym roz­wią­za­niem, ponie­waż uwzględ­nia aspek­ty psy­cho­lo­gii spo­łecz­nej – trak­tu­je­my, jako stra­tę to, co mogli­śmy za dar­mo osią­gnąć, ale po to nie się­gnę­li­śmy. Pomi­mo jego dużej kosz­tow­no­ści zwią­za­nej z two­rze­niem fun­du­szy celo­wych, zwol­nień podat­ko­wych, itp. jest naj­lep­szym spo­so­bem dla osią­gnię­cia zakła­da­nych celów – ogra­ni­cze­nia emi­sji gazów cie­plar­nia­nych i zmniej­sze­nia uza­leż­nie­nia od ener­gii impor­to­wa­nej.

W ramach roz­wo­ju trzech powy­żej wspo­mnia­nych aspek­tów wspar­cia, rola insty­tu­cji pań­stwo­wych i dewe­lo­pe­rów jest zróż­ni­co­wa­na.

Po pierw­sze, ana­li­zu­jąc wspar­cie infor­ma­cyj­ne, zwró­cić nale­ży uwa­gę, że stwo­rze­nie sys­te­mu cer­ty­fi­ka­cji jest bar­dzo dobrym mecha­ni­zmem dla kształ­to­wa­nia świa­do­mo­ści spo­łecz­nej, co do korzy­ści pły­ną­cych z roz­wo­ju budow­nic­twa ener­go­osz­częd­ne­go. Jedy­ne, co nale­ży dodać do obec­ne­go mode­lu, to odpo­wied­nie wspar­cie PR-owskie. Rów­ną rolę mogą grać tutaj zarów­no pod­mio­ty publicz­ne jak i pry­wat­ne. Tyl­ko przy­kła­do­wo moż­na wymie­nić: two­rze­nie akcji pro­mo­cyj­nych uświa­da­mia­ją­cych, jakie kwo­ty moż­na zaosz­czę­dzić wybie­ra­jąc tech­ni­kę budo­wy zawie­ra­ją­cą ele­men­ty budow­nic­twa ener­go­osz­częd­ne­go czy two­rze­nie plat­form inter­ne­to­wych, za pomo­cą, któ­rych moż­li­we jest obli­cze­nie cza­su zwro­tu nakła­dów.

Po dru­gie, odno­sząc się do meto­dy nega­tyw­nej wska­zać nale­ży, że w pro­ce­sie lob­bo­wa­nia, co do ukształ­to­wa­nia defi­ni­cji budyn­ku o nie­mal zero­wym zuży­ciu ener­gii nale­ży być bar­dzo ostroż­nym. Zbyt rygo­ry­stycz­ne okre­śle­nie warun­ków może odnieść sku­tek w posta­ci zmniej­sze­nia licz­by inwe­sty­cji, ze wzglę­du na koniecz­ność zgro­ma­dze­nia więk­szych fun­du­szy. Nic nie stoi na prze­szko­dzie, aby osią­gnię­cie wyśru­bo­wa­nych norm roz­ło­żyć w cza­sie.

Po trze­cie, naj­więk­sze moż­li­wo­ści mają insty­tu­cje wła­dzy publicz­nej i dewe­lo­pe­rzy na grun­cie wspar­cia pozy­tyw­ne­go. Rolą insty­tu­cji publicz­nych win­no być ukształ­to­wa­nie sys­te­mu gra­ty­fi­ka­cji finan­so­wych na innych zasa­dach niż już obec­nie ist­nie­ją­ce. Sys­te­mem wspar­cia nale­ży objąć nie tyl­ko oso­by korzy­sta­ją­ce z kre­dy­tu, ale rów­nież reali­zu­ją­cych inwe­sty­cje ze środ­ków wła­snych. Obec­nie bowiem FOŚiGW via wybra­ne ban­ki wspie­ra tyl­ko kre­dy­to­bior­ców, któ­rzy naby­wa­ją loka­le speł­nia­ją­ce okre­ślo­ne w pro­gra­mie para­me­try.

Rolą dewe­lo­pe­rów jest pomoc w przy­go­to­wa­niu doku­men­tów nie­zbęd­nych do uzy­ska­nia dofi­nan­so­wa­nia i zaofe­ro­wa­nie pale­ty moż­li­wych do zasto­so­wa­nia roz­wią­zań tech­nicz­nych umoż­li­wia­ją­cych osią­gnię­cie wyma­ga­nych norm.

ZAPRASZAMY do wzię­cia udzia­łu w deba­cie – wypo­wia­da­nia się i zada­wa­nia w niej wła­snych pytań pod adre­sem: debata@​g4e.​pl

Deba­tę moż­na tak­że śle­dzić w naszych ser­wi­sach spo­łecz­no­ścio­wych:

Patro­nem deba­ty jest Wydaw­nic­two Mura­tor.